Pellen tot je ons weegt.
Vorige week donderdag was de Here genadig: Met een heel bescheiden trekje had ik 5 kg garnalen in m’n net. Dat is echt heel veel. Normaal sorteer ik m’n meestal bescheiden vangst. Allereerst alle vis die geen garnaal heet terugzetten. Die kleine schollen, tongen, tarbotten en zeebaarzen moeten nog groot groeien. Dan de grote garnalen eruit pikken, en de kleine terug in zee. Dat laatste was nu geen optie, dat zou een dik uur duren. Achteraf gezien had ik de helft ongezien terug moeten gooien. Nu besloot ik de platvis eruit te redden en de rest mee naar huis te nemen, ongesorteerd. Dat heb ik geweten. Het hele schoonmaak (ontzand) en kookproces kostte me bijna 3 uur, met als resultaat een keuken in chaos, en een groentenla vol met garnaal. Die zijn voor mij gestorven realiseerde ik me, en die dien ik dus op te eten: Iedere garnaal groter dan 5 cm pel ik, de rest gaat apart om tot een Bisque de Crevettes’ getransformeerd te worden. Een Zen(uwen) klus, dit is echt Pellen tot je ons weegt. Over het verwerken van de rest tot een Bisque heb ik het maar niet….